Zmagam się z trudną sztuką odtwarzania różnych splotów na drutach. Robię kolejne próbki, żeby przekonać się o tym czy potrafię czytać ze zrozumieniem dziewiarskie abc i rozszyfrowywać schematy graficzne.

Wczoraj pojechałam do siostry mojej mamy. Ta bardzo starsza pani była rodzinną mistrzynią plątania włóczek na drutach. Miało się wrażenie, że robi na drutach nawet przez sen. Leciwa dama wspomina dzisiaj tamte czasy, bo obecnie nie sięga już po druty i włóczki. Ręce nie są tak sprawne jak kiedyś, oczy płatają figle, okulary wciąż znikają, zawodzi pamięć. Wspomnienia drutowych poczynań wracają gdy spojrzy na swoją biblioteczkę. I ja tam wczoraj zajrzałam. Znalazłam sporo ciekawostek, a wśród nich książkę "1000 splotów... na drutach i szydełkiem" wydanie pierwsze z 1988 roku. Ubłagałam cioteczkę, żeby na jakiś czas rozstała się z książką i pożyczyła mi ją. I tak mam ten zbiór oczek lewych, oczek prawych w różnych dzianych konfiguracjach. Co zrobiłam po powrocie do domu? Oczywiście zaczęłam plątać próbki ściegów na drutach zerkając na objaśnienia i schematy w pożyczonej książce. Muszę teraz poświęcić trochę czasu na zeskanowanie wybranych fragmentów książki, bo warto mieć na własny użytek takie kompendium wiedzy dziewiarskiej. Odpuszczę sobie część szydełkową i nie będę jej kopiować.

Niżej widać moją nową próbkę oczek lewych, prawych i narzutów. Wyszła nawet nieźle. Cieszę się, bo w zasadzie potrafię robić ścieg francuski, pończoszniczy, ściagacz, warkocze i chyba nic więcej. Podobno na naukę nigdy nie jest za późno.

Mam jeszcze inne dziewiarskie starocie i po pobieżnym przejrzeniu widzę, że upływ lat im nie zaszkodził. Ich zawartość jest dla mnie bardzo ciekawa.

Kupiłam sobie kilka nowości, żeby mieć z czego korzystać podczas dziania moich robótek.

Teraz jesienne i zimowe wieczory spędzę pewnie machając na drutach. Tamborek i hafty odpoczną ode mnie a ja od nich. Nie zarzekam się jednak, ponieważ lubię wyszywać i obmyślać nowe projekty, więc pewnie coś tam dziubnę igłą i muliną w międzyczasie.